Anadolu’nun köklü topraklarından yetişen gerçek ustaların hikâyeleri, sadece bir meslek değil; ruhla yapılan bir sanatın izlerini taşır. İşte o ustalardan biri de Rafet Şahin’di. Lakabı boşuna değildi: “Taşa Fısıldayan Adam.” Çünkü o, taşı sadece yontmaz; ona şekil verir, ona sanatını katardı.
Rafet Şahin, uzun yıllar boyunca Türkiye Cumhuriyeti’nin en simgesel yapılarından biri olan Anıtkabir’in inşaatında taş kesim ustası olarak görev yaptı. Elinde sadece birkaç basit ekipman vardı: taş çivisi, murç ve madurga… Ancak asıl mahareti, bu mütevazı araçlarla taşı adeta bir mücevher gibi işlemesiydi. Taşları öyle bir simetriyle keserdi ki, ustalığı zamanla dillerde dolaşmaya başladı.
Yıllar süren emek ve alın terinin ardından, memleketi Trabzon’un Yomra ilçesine bağlı Çamlıyurt köyüne döndü. Burada kendi elleriyle bir ev yapmaya karar verdi. Taş duvar ustası değildi belki, ama taşla konuşan bir sanatkârdı. Simetriye olan takıntısı ve mükemmeliyetçiliği sayesinde, yıllar önce yaptığı ev bugün hâlâ dimdik ayakta duruyor. O evin duvarlarına bakan herkes, adeta Anıtkabir’in vakur duruşunu görür gibi olur.
Rafet amca sadece taş ustası değil, aynı zamanda gönlü geniş bir tarihçiydi. En büyük sevgisi ve saygısı Mustafa Kemal Atatürk’e idi. Onun için, “Atam rahat uyusun diye, her taşı aynı titizlikle, aynı ustalıkla işledim,” derdi.
2015 yılında aramızdan ayrıldı Rafet Şahin. Ardında sadece taşlarla ördüğü duvarlar değil; aynı zamanda sadakatle, onurla, sevgiyle örülmüş bir hayat bıraktı. Bugün Çamlıyurt Köyü’nde onun evi hâlâ ayakta. Ve o ev, bize bir ömür boyu süren emeğin, Atatürk sevgisinin ve Anadolu ustalığının sessiz bir anıtı gibi bakıyor.
Rafet amcanın mekânı cennet, hatırası ise yüreğimizde daim olsun.